دائو د ِه جینگ

بشدت از این ترجمه ع . پاشایی لذت بردم  و شاهکاری هست در نوع خود .  ادبیات چین بسیار ناشناخته هست . یعنی به خاطر سختی های زبانش هست که فکر میکنم اینگونه باشه و البته به احتمال زیاد تنوع گویش ها . مفاهیم عرفانی بسیار عمیق و غنی و در عین سادگی- سنگین همین متن هم از برگردان های انگلیسی برگردانده شده چند تا ترجمه دیگه هم داره که نخوندم .از فردی مانند استاد پاشایی بسیار خوشم میاد . حیطه ی کاری مشخصی داشتن  و حساسیت از امتیازات یک مترجم و نویسنده حرفه ای هست . یک قطعه از این اثر که بسیار زیباست

آن که میداند

لب فرو می بندد .

آن که می گوید

نمی داند .

گرفتن روزنه ها

بستن درها.

تیغه را کند

بند را سست

روشنایی را کم کن .

با غبار راه یگانه باش

پس به همانی ِ ژرف می رسی .

آن گاه با عشق

یا با انکار نمی شود بر تو چیره شد .

نمی شود با سود

یا با زیان بر تو چیره شد.

نمی شود با ستایش

یا با نکوهش بر تو چیره شد .

پس آن گاه تو زیر ِ آسمان بزرگی را خواهی یافت .